'สมเด็จพระธีรญาณมุนี' นำ 'คณะสงฆ์ไทย' ทอดผ้าป่า สมทบทุนส่งเสริมการศึกษาพุทธศาสนา ในศรีลังกา

พระภิกษุในโครงการสยามวงศ์ 1 ที่ไปบรรพชาอุปสมบทในประเทศศรีลังกา กลับถึงประเทศไทยแล้วโดยมี 24 รูป จาก 47 รูปที่ลาสิกขาจากความเป็นพระภิกษุ แต่มาทำนุบำรุงพระศาสนาในฐานะอุบาสก ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัท 4 ของพระศาสนา และตลอด 7 วัน 8 คืน ได้ศึกษาสถานที่สำคัญหลายแห่ง รวมถึงวัดที่ถูกใช้เป็นสถานที่สังคายนาพระธรรมวินัย และมีการจารึกเป็นอักษร ลงใบลาน เป็นครั้งแรกของพระพุทธศาสนาด้วย



สามเณรชาวศรีลังกาบางส่วน กำลังเรียนธรรม-บาลี ในโรงเรียนปริยัติธรรมของศรีลังกา ภายในวัดศรานติวิหาร เมืองโคลอมโบ โดยกลุ่มนี้เปรียบเสมือนการเรียนไวยากรณ์ขั้นต้น เน้นอ่านออก เขียนได้ และจำบทสวดได้



ส่วนอีกเป็นระดับที่สูงขึ้นมาอีก เมื่ออ่านออก เขียนได้ ก็เริ่มฝึกแต่งประโยค โดยมีพระอาจารย์เป็นผู้ตรวจ นี่ไม่ใช่หลักสูตรที่ง่ายนัก เพราะเป็นการอ่าน-ออก เขียนได้ ตามหลักภาษาบาลี หรือภาษามคธ หรือแคว้นมคธของอินเดีย แต่อักษรเหล่านั้นได้สูญหายไปแล้วจากภัยคุกคาม จึงเหลือเพียงภาษาที่เป็นเสียงก็คือบทสวดมนต์ แต่เขียนด้วยอักษรชองชาตินั้น ๆ ที่มีภาษาของตัวเอง เช่นใช้ภาษาไทยเขียนเพื่อให้คนไทยอ่าน หรือใช้ภาษาสิงหล ให้ชาวศรีลังกาอ่าน แต่ก็ออกเสียงเป็นภาษาบาลี คล้ายกับภาษาไทย ซึ่งสังเกตุจากเสียงบทสวดมนต์ได้ไม่ยาก



อย่างไรก็ตาม การเรียนของสามเณรในวัดนี้ท้าทายความจำและความเข้าใจ เพราะมุมหนึ่งของห้องกำลังเรียนท่องจำเสียงดัง แต่อีกมุมข้าง ๆ กำลังใช้สมาธิเพื่อเขียนแต่งประโยคภาษาบาลี ด้วยอักษรของสิงหล



ด้วยข้อจำกัดในห้องเรียนดังกล่าว ทำให้สมเด็จพระธีรญาณมุนี เจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาส และกรรมการมหาเถระสมาคม นำพระนวกะ 47 รูป ไปทอดผ้าป่าสมทบทุนสร้างอาหารเรียนให้โรงเรียนปริยัติธรรมที่นี่ ซึ่งถือเป็นการส่งเสริมการศึกษาด้านพระศาสนาในศรีลังกา ที่มีผลต่อพุทธศาสนาในไทยด้วย



แม้ว่าเมื่อเทียบกับช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ศรีลังกาจะขาดแคลนพระสงฆ์ และไม่มีพระอุปัชฌาย์ จนต้องส่งพระราชสารไปขอพระสงฆ์จากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และพระอุบาลีเถระ พร้อมคณะได้มาที่นี่ แต่ศรีลังกา ไม่เคยขาดแคลนความรู้หรือตำราด้านพระศาสนา เพราะนับจากพระพุทธองค์ปปรินิพพาน การชำระพระธรรมวินัย หรือการสังคายนาพระธรรมวินัยก่อนหน้านี้ ใช้วิธีการสอบทานความถูกต้องด้วยการท่องจำ ซึ่งอาจผิดเพี้ยนหรือลืมเลือนเมื่อเวลาผ่านไป



การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งสำคัญจึงเกิดขึ้นที่อาโลกเลนสถานแห่งนี้ หรือปัจจุบันคือ วัดอาโลกวิหาร เมืองมะตะเล ที่พระนวกะได้ไปศึกษานี้เอง



เพราะเป็นสถานที่สังคายนา ครั้งที่ 5 ของพระศาสนา โดยเป็นครั้งที่ 2 ที่การสังคายนาเกิดขึ้นในลังกาทวีป และเป็นครั้งแรก ที่มีการจารึกพระธรรมวินัยเป็นภาษามคธ อักษรบาลี เป็นลายลักษณ์อักษร พระไตรปิฎกลายลักษณ์อักษรจึงมีขึ้นเป็นฉบับแรกในพระพุทธศาสนา



7 วัน 8 คืนของการจาริกศึกษาในประเทศศรีลังกา พระนวกะในโครงการสยามวงศ์ 1 ทั้ง 47 รูป พร้อมพระอุปัชฌาย์ และพระอาจารย์กลับถึงประเทศไทยแล้วเมื่อเช้ามืดวันนี้



จากนั้นเดินทางไปที่วัดเทพศิรินทราวาส เพื่อทำกิจของสงฆ์คือบิณฑบาตร ทำวัตรเช้าและฉันภัตตาหารเช้าเพล จากนั้นมีพระภิกษุ 24 รูป จากจำนวน 47 รูป ที่ได้ลาสิกขาจากพระศาสนาในวันนี้ เพื่อทำหน้าที่เป็นอุบาสก หนึ่งในพุทธบริษัทสี่ ที่จะสืบทอดพระพุทธศาสนา