เชิดชูหัวใจกู้ภัยวัย 17 ช่วยเพื่อนมนุษย์จนนาทีสุดท้าย บริจาคหัวใจ-ไตต่อชีวิตให้ผู้ป่วยได้มีชีวิตใหม่

มูลนิธิเทวฤทธิ์ ทรงธรรม โพสต์เฟซบุ๊ก “ด้วยรักและอาลัย…ในหัวใจแห่งผู้เสียสละ ต่อการต่อการ “จากไปในวัยเพียง 17 ปี แต่ฝากความดีอันยิ่งใหญ่ไว้ให้โลกจดจำ จากอาสาสมัครผู้ช่วยเหลือชีวิต สู่ผู้มอบโอกาสแห่งชีวิตให้ผู้อื่นเป็นครั้งสุดท้าย


มูลนิธิเทวฤทธิ์ ทรงธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ขอแสดงความเสียใจและความอาลัยอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของน้อง ในการจากไปของ นายวริทธิ์นันท์ ณ เชียงใหม่ (น้องขนุน) อายุ 17 ปี อาสาสมัครกู้ภัย มูลนิธิเทวฤทธิ์ ทรงธรรม จุดสารภี นามเรียกขาน “อาสา 123” เป็นเยาวชนคนหนึ่งที่เลือกเดินบนเส้นทางแห่งจิตอาสา ใช้เวลาส่วนหนึ่งของชีวิตเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ แม้อายุยังน้อย แต่หัวใจของน้องกลับเปี่ยมไปด้วยความเสียสละและความตั้งใจที่จะทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม


วันนี้ แม้เส้นทางชีวิตของน้องจะสิ้นสุดลงก่อนวัยอันควร แต่คุณงามความดีของน้องกลับไม่ได้สิ้นสุดลงพร้อมกับลมหายใจ เพราะแม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต น้องก็ยังคงเป็น “ผู้ให้” ด้วยการบริจาคอวัยวะ เพื่อมอบโอกาสในการมีชีวิตต่อให้แก่เพื่อนมนุษย์ โดยหัวใจของน้อง จะเป็นความหวังให้ใครบางคนได้มีโอกาสกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง และไตของน้อง จะเป็นโอกาสสำคัญในการรักษาชีวิตของผู้ป่วยที่เฝ้ารอ นี่ไม่ใช่เพียงการบริจาคอวัยวะ แต่คือการส่งต่อความรัก ความเมตตา และความหวัง จากชีวิตหนึ่งไปสู่อีกหลายชีวิต


ซึ่งภารกิจส่งต่ออวัยวะเพื่อการปลูกถ่าย เกิดขึ้นวันนี้ (พฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม 2569) ณ โรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยทีม MOTORLANCE TSC ศูนย์ปลอดภัยคมนาคมเชียงใหม่ กระทรวงคมนาคม รับภารกิจอำนวยความสะดวกในการนำส่งอวัยวะเพื่อการปลูกถ่าย ซึ่งหัวใจส่งต่อไปยังทีมผ่าตัดจากโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ และไตส่งต่อไปยังทีมผ่าตัดในจังหวัดเชียงใหม่


ในนามของพระอาจารย์เทวินทร์ เทวญาโณ ประธานมูลนิธิเทวฤทธิ์ ทรงธรรม พร้อมด้วยคณะกรรมการ เจ้าหน้าที่ และพี่น้องอาสาสมัครทุกนาย ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของน้องขนุน ในความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของน้อง รวมถึงความเมตตาและความเข้มแข็งของครอบครัวที่ร่วมส่งต่อโอกาสแห่งชีวิตให้แก่ผู้อื่น


การสูญเสียอาสาสมัครคนหนึ่ง ย่อมเป็นความโศกเศร้าของพวกเราทุกคน โดยเฉพาะเมื่อน้องยังมีอายุเพียง 17 ปี ยังมีความฝันและอนาคตอีกยาวไกล แต่ท่ามกลางความสูญเสียครั้งนี้ ยังมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเราภาคภูมิใจอย่างที่สุด นั่นคือ น้องได้ทำหน้าที่ของอาสาสมัครผู้เสียสละอย่างสมบูรณ์ แม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต


น้องขนุน… จากวันนี้ไป พี่ ๆ อาจไม่ได้เห็นรอยยิ้มของน้องอีกแล้ว ไม่ได้ยินเสียงตอบรับทางวิทยุสื่อสารจาก “อาสา 123” อีกต่อไป แต่ทุกครั้งที่พวกเราออกปฏิบัติหน้าที่ช่วยเหลือผู้ประสบภัย ทุกครั้งที่ได้เห็นชีวิตหนึ่งได้รับโอกาสใหม่ พวกเราจะระลึกถึงน้องในฐานะอาสาสมัครผู้มีหัวใจแห่งการให้เสมอ เสียงเรียกขานอาจเงียบลงตลอดกาล แต่ความดีของอาสา 123 จะยังคงดังก้องอยู่ในหัวใจของพวกเราตลอดไป


ขอให้น้องหลับให้สบาย ไม่ต้องเหนื่อยอีกแล้วนะ พี่ ๆ ทุกคนภูมิใจในตัวน้อง และจะไม่มีวันลืมว่า ครั้งหนึ่งพวกเราเคยมีอาสาสมัครตัวน้อยที่มีหัวใจยิ่งใหญ่ชื่อว่า “น้องขนุน” ขออานิสงส์แห่งมหาทานอันประเสริฐนี้ เป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้น้องไปสู่สุคติในสัมปรายภพ ด้วยรัก ด้วยอาลัย และด้วยความภาคภูมิใจอย่างสุดหัวใจ พระอาจารย์เทวินทร์ เทวญาโณ ประธานมูลนิธิเทวฤทธิ์ ทรงธรรม พร้อมด้วยคณะกรรมการ เจ้าหน้าที่ และอาสาสมัครทุกนาย