มีที่ดินไม่ได้แปลว่ารวย ชาวอุทัยฯ น้อยใจภาครัฐ มรดกบรรพบุรุษทำเกษตร เป็นกำแพง “บัตรคนจน”

เสียงสะท้อนชาวอุทัยธานี น้อยใจภาครัฐ เป็นเกษตรกรมีชื่อถือครองที่ดินมรดกจากบรรพบุรุษ ไม่ได้แปลว่ารวย แต่กลายเป็นกำแพงกั้นบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่จังหวัดอุทัยธานี จากปัญหาการคัดกรองผู้รับสิทธิสวัสดิการแห่งรัฐ ที่มักมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงกลุ่มที่บุตรหลานนำชื่อพ่อแม่ไปลดหย่อนภาษีจนพลาดสิทธิ์ แต่ในความเป็นจริงยังมีอีกกลุ่มหนึ่งที่ตกหล่นและกำลังเผชิญความยากลำบากอย่างหนัก คือ กลุ่มเกษตรกรที่มีชื่อถือครองที่ดินมรดก ซึ่งกลายเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้พวกเขาไม่ได้รับความช่วยเหลือจากภาครัฐ ทั้งที่ความจริงแล้วพวกเขายากจน

ผู้สื่อข่าวได้พบกับ นางลำไย วัย 70 ปี ชาวบ้านตำบลทุ่งนายไทย อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี เกษตรกรผู้สะท้อนภาพความเหลื่อมล้ำได้อย่างชัดเจน แม้คุณยายจะมีชื่อถือครองที่ดินทำกินถึง 20 ไร่ แต่คุณยายยืนยันว่า ที่ดินดังกล่าวเป็นสมบัติตกทอดมาจากพ่อแม่ ไม่ได้ซื้อหามาเอง และจะขายกินก็ไม่ได้เพราะต้องเก็บไว้ให้ลูกหลาน สภาพความเป็นจริงของคุณยายในวัย 70 ปี คือการต้องแบกรับภาระดูแลสมาชิกในครอบครัวถึง 5 ชีวิต ภายในบ้านที่ไม่มีรายได้ประจำ รายได้หลักที่แน่นอนเพียงอย่างเดียวคือ เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเดือนละ 700 บาท เท่านั้น

โดยบริเวณบ้านพักรายล้อมด้วยแปลงผักที่ปลูกไว้กินเองแทนการซื้อจากตลาด ทั้งถั่วฝักยาว แตงไทย และถั่วลิสง เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายในครัวเรือน ยายลำไยเล่าด้วยน้ำเสียงน้อยใจว่า การทำนาในปัจจุบันไม่ใช่เครื่องหมายของความรวย แต่คือการ "สร้างหนี้" เนื่องจากต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงขึ้น โดยเฉพาะค่าปุ๋ยที่ปรับตัวขึ้นจากกระสอบละ 800 บาท เป็น 1,400 บาท ทุกวันนี้ครอบครัวต้องเป็นหนี้ทั้ง ธกส. และกองทุนหมู่บ้าน บางปีประสบภาวะขาดทุนจนต้องออกไปรับจ้างเกษตรทั่วไปได้ค่าแรงเพียงวันละ 200 บาท ซึ่งก็ไม่ได้มีงานทุกวัน

ซึ่งคุณยายยังสะท้อนความรู้สึกสะเทือนใจว่า นึกน้อยใจเหมือนกัน รัฐคงมองว่าเราไม่จนเพราะมีที่ดิน แต่ในความเป็นจริงเรามีที่ดินแต่ไม่มีเงินทอง ขณะที่คนไม่มีที่ดินบางคน ลูกหลานมีเงินเดือนส่งให้กิน หรือคนที่มีเงินเดือนบางคน กลับได้รับบัตรสวัสดิการมาตลอด โดยเจ้าตัวเงินสวัสดิการเพียงเดือนละ 300 บาท มีค่ามหาศาลในการช่วยซื้อน้ำมัน เนื้อสัตว์ และของใช้จำเป็นเพื่อจุนเจือคนในครอบครัวให้พออยู่รอดไปได้ นี่คือเสียงสะท้อนถึงรัฐบาลให้พิจารณาข้อมูลจากข้อเท็จจริงของรายได้มากกว่าการวัดความจนจากทรัพย์สินที่เป็นที่ดินมรดก เพราะการมีที่ดินทำกินไม่ได้หมายความว่ามีความมั่นคงทางเศรษฐกิจเสมอไป ท่ามกลางค่าครองชีพและต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงขึ้นอย่างในปัจจุบัน