“ศุภณัฐ” สาวไส้ระบบบริหาร กทม. ถอดบทเรียนฟุตบาทพังมีนบุรี ปัดรับผิดชอบ รฟม.ต้องซ่อมให้แทน

“ศุภณัฐ” สาวไส้ระบบบริหาร กทม. ซับซ้อนจนงง ขนาดถามหลายตลบยังปฏิเสธเพราะจำไม่ได้ ถอดบทเรียนฟุตบาทพังมีนบุรี ต่างคนต่างปัดรับผิดชอบ สุดท้าย รฟม. ซ่อมให้ทั้งที่ไม่ใช่เจ้าของพื้นที่ ดันโมเดลใหม่เสนอ กทม. ทำแผนที่แสดงสิทธิ์ทรัพย์สินสาธารณะ เคลียร์ชัด “ของใคร-ใครซ่อม” สกัดแก้ปัญหาล่าช้า

วันที่ 14 มิ.ย. 2569 นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ สส.กทม. พรรคประชาชน โพสต์เฟซบุ๊กในหัวข้อ “พื้นที่ตรงนี้ ใครเป็นผู้รับผิดชอบกันแน่? บทเรียนจากฟุตบาทพัง-หาคนรับผิดชอบไม่ได้ สู่ข้อเสนอ: การจัดการทรัพย์สินสาธารณะของกรุงเทพฯ ด้วย Bangkok Asset Management Map”

นายศุภณัฐ ระบุว่า เมื่อปีที่แล้ว (พฤษภาคม 2568) เพจ Bangkok Sightseeing โพสต์ถึงปัญหาฟุตบาทชำรุดบริเวณตรงข้ามสถานีรถไฟฟ้าสายสีส้มในเขตมีนบุรี ผมจึงประสานผ่านสก.ไปยังสำนักงานเขตให้เข้าดำเนินการแก้ไข เพราะถนนรามคำแหงเป็นทรัพย์สินของกรุงเทพมหานคร แต่ได้รับแจ้งว่า จุดดังกล่าวอยู่ในส่วนงานที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีส้ม จึงเป็นหน้าที่ของ รฟม.

ผมจึงประสานต่อไปยัง รฟม. เพื่อให้ช่วยตรวจสอบและแก้ไขปัญหาให้ ซึ่งทาง รฟม. ก็ได้เข้ามาซ่อมแซมเรียบร้อยในเดือนมีนาคม 2569 แต่ก็มีหนังสือตอบกลับมาพร้อมแปลนพื้นที่ และยืนยันชัดว่า จุดดังกล่าวจริง ๆ แล้วไม่ได้อยู่ในแนวเขตพื้นที่รับผิดชอบของ รฟม. สรุปสุดท้ายคือ รฟม.ซ่อมฟุตบาทให้เสร็จแล้ว แต่คำถามสำคัญคือ “ตกลงพื้นที่นี้ใครต้องรับผิดชอบกันแน่?”

โดยทั่วไปถนนเส้นของ กทม. ก็ต้อง กทม.ดูแล แต่ก็อาจจะเป็น กฟน.เพราะมีการทำสายไฟฟ้าลงดิน ซึ่งจะมีการส่งมอบพื้นที่กันชั่วคราว ปัญหา การหาผู้รับผิดชอบไม่พบ ไม่ได้มีจุดนี้จุดเดียว แต่เป็นทั่วกรุงเทพ และส่งผลต่อการแก้ไขปัญหาที่ล่าช้าเพราะ ทรัพย์สินสาธารณะจำนวนมาก มีหลายหน่วยงานเกี่ยวข้อง จึงเกิดความสับสน ต้องไล่เช็คหลายหน่วยงาน บางทีเจ้าของทรัพย์สินยังปฎิเสธว่าไม่ใช่ เพราะจำไม่ได้ ถนนหนึ่งเส้น มีทั้ง ผิวถนน ฟุตบาท สะพานลอย ฝาบ่อ ศาลารอรถเมล์ โคมไฟ เสาไฟฟ้า เสาสื่อสาร ท่อระบายน้ำ ท่อประปา ท่อสายสื่อสาร ป้ายโฆษณาต่างๆ และมีพื้นที่ก่อสร้างชั่วคราวของอีกหน่วยงานซ้อนอยู่

ขณะที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็มีจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นสำนักงานเขต, สำนักการโยธา, สำนักการระบายน้ำ, สำนักการจราจรและขนส่ง, สำนักสิ่งแวดล้อม, กรมทางหลวง, กรมทางหลวงชนบท, การทางพิเศษฯ, รฟม., รฟท., กฟน., กปน., NT, ผู้รับสัมปทานระบบสื่อสารต่าง ๆ ยิ่งในช่วงที่มีการก่อสร้างหรือขอใช้พื้นที่ชั่วคราว ความรับผิดชอบก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก ประชาชนเห็นเพียงว่าฟุตบาทพัง ถนนเป็นหลุม ฝาท่อทรุด เสาไฟเอียง หรือสะพานชำรุด แต่กว่าจะหาคำตอบได้ว่า “ใครต้องซ่อม” บางครั้งต้องโทรถามหลายหน่วยงานและส่งเรื่องกันไปมาหลายรอบ

ผมจึงเห็นว่า กทม.ควรเป็นเจ้าภาพจัดทำ “Bangkok Asset Management Map” หรือแผนที่แสดงทรัพย์สินสาธารณะและหน่วยงานผู้รับผิดชอบในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยควรแสดงข้อมูลให้ประชาชนเข้าถึงได้ เช่น แนวถนน ฟุตบาท สะพาน สะพานลอย อุโมงค์ คลอง เขื่อน บ่อสูบน้ำ ฝาท่อ โคมไฟ เสาไฟฟ้า เสาสื่อสาร กล้อง CCTV และสาธารณูปโภคอื่นๆ อยู่ในความรับผิดชอบของใคร?

พื้นที่ใดถูกส่งมอบให้หน่วยงานอื่นใช้ชั่วคราว ระหว่างการก่อสร้าง? หน่วยงานใดเป็นผู้รับผิดชอบในการบำรุงรักษาปัจจุบัน? ประวัติการปรับปรุงบำรุงรักษา งบประมาณที่ใช้ และระบบแจ้งเตือนรอบที่ต้องปรับปรุง กรณีถนนเอกชน ก็ควรมีระบุไว้ เพื่อแยกระหว่างถนนสาธารณะ และถนนเอกชนที่ชัดเจน เพราะการแก้ปัญหาเมืองที่ดี ไม่ได้เริ่มต้นจากการซ่อมแซมเพียงอย่างเดียว แต่ต้องเริ่มจากการรู้ก่อนว่า “ของใคร” และ “ใครต้องรับผิดชอบ”เมื่อข้อมูลเหล่านี้เปิดเผยและตรวจสอบบน Bangkok Asset Management Map ได้ การโยนความรับผิดชอบจะลดลง การติดตามงานจะง่ายขึ้น เพื่อความสะดวกของประชาชนครับ