ชายวัย 51 สู้ชีวิต เดินเท้าจาก “จันทบุรี” ไปหางานที่ “ฉะเชิงเทรา” เหลือเงินติดตัว 11 บาท โอดแคมป์คนงานรับแต่เขมร

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่บริเวณริมถนน 304 ต.ลาดตะเคียน อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี พบชายหนุ่มนิรนามคนหนึ่งเดินมาตามถนนเหงื่ออาบแก้ม สะพายถุงปุ๋ยและมือถือถุงปุ๋ยมาด้วย เข้ามาหาและบอกว่า "พี่ครับ ผมขอน้ำไว้กินขวดหนึ่งได้ไหมครับ ผมหิวน้ำ ผมเดินทางมาจากโป่งน้ำร้อนจันทบุรีครับ"


จากนั้นชายคนดังกล่าวก็บอกว่าออกออกจากบ้านเพื่อที่จะไปหางานทำที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เดินมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว ค่ำไหนนอนนั่น หิวข้าวก็หาเศษอาหารข้างทางกิน และหาเก็บกระป๋องเบียร์ กระป๋องน้ำอัดลม และเศษเหล็กเศษน็อตตามถนนขายให้ร้านรับซื้อของเก่า พอมีเงินติด 30-100 บาท ซึ่งวันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลย ผู้สื่อข่าวจึงได้พาไปซื้อข้าวเหนียวไก่ย่างให้กินดับความหิว


เมื่อไปถึงร้านข้าวเหนียวไก่ย่างด้วยความเกรงใจชายนิรนามวัยกลางคนบอกว่าเอาไก่ย่าง 3 ไม้ข้าวเหนียว 2 ห่อก็พอ จากนั้นได้พูดคุยสอบถามถึงที่มาที่ไป ทราบชื่อนายสามารถ อายุ 51 ปี อยู่ที่หมู่ 5 ต.เมืองไผ่ อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ ก่อนหน้านี้อยู่กินกับภรรยามีลูกด้วยกัน 2 คนเป็นผู้ชาย ต่อมาได้ออกไปหางานทำให้ภรรยาเลี้ยงลูกอยู่บ้าน แต่เมื่อกลับมาบ้านพบว่าภรรยามีสามีใหม่ จึงแยกทางกับภรรยามาเกือบ 20 ปีแล้ว และได้ไปอยู่กับญาติที่ อ.โป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี


ด้วยความเกรงใจญาติ จึงตัดสินใจเดินทางออกจากบ้านเพื่อหางานทำ แต่หางานทำไม่ได้ ตามแคมป์งานต่าง ๆ เขาไม่รับคนไทย รับแต่แรงงานเขมร จึงตัดสินใจเดินเท้าเพื่อที่จะไปหางานทำที่จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยไม่มีเงินติดตัว อาศัยหาเก็บของเก่าจำพวกกระป๋องเบียร์ กระป๋องน้ำอัดลม และเศษนอตที่พบริมถนนเพื่อค้าขายให้กับร้านรับซื้อของเก่าตามสถานที่ต่าง ๆ ได้ 30-100 บาท ให้พอได้ซื้อกับข้าวกินบ้างในบางวัน บางวันหาไม่ได้ก็เก็บเศษอาหารที่ถูกทิ้งริมทางกินเพื่อประทังชีวิต และมีมาม่า 1 ห่อเทน้ำใสกินดิบ ๆ เพื่อประทานความหิว


ซึ่งตอนนี้เหลือเงินติดตัวอยู่ 11 บาท ซึ่งคราแรกผู้สื่อข่าวจะให้เงินติดตัวไว้ซื้อข้าวกิน แต่นายสามารถจะไม่รับเพราะไม่เคยขอเงิน ผู้สื่อข่าวจึงให้เงินติดตัวไว้ซื้อข้าวกิน 100 บาท ซึ่งนายสามารถกล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้ม และให้พรว่า “ขอบคุณครับวันนี้พี่ให้เงินผม 100 บาทก็ขอให้บุญกุศลย้อนกลับไปหาพี่ร้อยเท่าเช่นกันครับ”