ปชน. เปิดตัวคนที่ 3 "อนุชาติ พวงสำลี" ว่าที่ รมว.ศึกษาธิการ ชูวิสัยทัศน์เปลี่ยนสู่ห้องเรียนแห่งความสุข

วันนี้ (7 มกราคม) เวลา 12.00 น. พรรคประชาชน ได้เผยแพร่ตอนที่ 3 ของซีรีส์ The Professionals เปิดตัว รศ.ดร.อนุชาติ พวงสำลี ในฐานะทีมบริหารรัฐบาลประชาชน ด้านการศึกษา โดยได้แสดงวิสัยทัศน์ผ่านการสัมภาษณ์กับ สุผจญ กลิ่นสุวรรณ โดย อนุชาติ ระบุว่า ภาพปัญหาใหญ่ของระบบการศึกษาไทยนิยามสั้นๆ ได้ว่า "การศึกษาคือความทุกข์ของแผ่นดิน"

อนุชาติ มองว่า ปัจจุบันทุกองคาพยพในระบบการศึกษาล้วนตกอยู่ในสภาวะ "ทุกข์" ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนที่เครียดจากการเรียน ครูที่มีภาระงานล้นมือ ผู้ปกครองที่คาดหวังและแบกรับภาระค่าใช้จ่าย หรือแม้แต่ฝ่ายนโยบายและกระทรวงศึกษาธิการเองที่จมอยู่กับปัญหาหมักหมมมานานนับสิบปี นอกจากนี้ ยังชี้ให้เห็นถึงปัญหาเชิงโครงสร้างที่กระทรวงศึกษาธิการมักถูกมองเป็น "กระทรวงเกรด B" ในสมการทางการเมือง ทำให้ได้รัฐมนตรีที่ขาดความเชี่ยวชาญเข้ามาบริหาร ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรปล่อยให้กลายเป็นความปกติ

เปลี่ยนสู่ห้องเรียนแห่งความสุข

หัวใจสำคัญของวิสัยทัศน์ที่อนุชาตินำเสนอ คือการเปลี่ยนห้องเรียนจากพื้นที่แห่งความกดดัน ให้กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัย (Safe Space) สำหรับทุกคน

"สิ่งที่จะต้องปักหมุดให้ได้คือ เราจะต้องเปลี่ยนห้องเรียนให้เป็นห้องเรียนที่มีความสุข เต็มไปด้วยการเรียนรู้ของเด็กและครูซึ่งกันและกัน" อนุชาติ กล่าว

โดยเขานิยามคำว่า "ห้องเรียน" ใหม่ ว่าไม่ได้จำกัดอยู่เพียงห้องสี่เหลี่ยม แต่หมายถึงพื้นที่การเรียนรู้ที่กว้างขวางและหลากหลาย วิธีการเรียนรู้ต้องไม่ถูกผูกขาดอำนาจการออกแบบไว้ที่ส่วนกลาง (กระทรวง) แต่ต้องกระจายออกไป เพื่อสร้างระบบนิเวศที่เอื้อต่อการเรียนรู้อย่างแท้จริง

ระบบนิเวศในโรงเรียน

ในโมเดลการศึกษาที่อนุชาติวาดหวัง โรงเรียนจะต้องเปลี่ยนบทบาทเป็นระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ทุกฝ่ายเกื้อกูลกัน ไม่ใช่เพียงสถานที่ที่ผู้ปกครองส่งลูกมาเรียนแล้วจบหน้าที่ แต่ผู้ปกครอง ครู และโรงเรียน ต้องทำงานร่วมกัน เป็นหนึ่งเดียวกัน

"ผู้ปกครองไม่ได้มีหน้าที่จ่ายเงิน ส่งลูกไปเรียนแล้วคาดหวังว่าลูกจะดีขึ้นในวันรุ่งขึ้น แต่ต้องมีหน้าที่เกื้อหนุน ร่วมมือ และเดินทางไปพร้อมๆ กับโรงเรียน" อนุชาติ ระบุ

สร้างระบบเชื่อมโยงข้อมูล

สำหรับการขับเคลื่อนนโยบาย อนุชาติเน้นย้ำถึงการสร้างแพลตฟอร์มที่เชื่อมร้อยระบบข้อมูลและงบประมาณให้ไปในทิศทางเดียวกัน โดยมีเป้าหมายสูงสุดคือ "ความสุข" ของผู้เรียนและผู้สอน หากทุกฝ่ายมีความสุข การเรียนรู้ที่มีคุณภาพจะเกิดขึ้นตามมาเองตามธรรมชาติ เป็นการเปลี่ยนผ่านจากการศึกษาที่สร้างความทุกข์ สู่การศึกษาที่สร้างปัญญาและความสุขอย่างยั่งยืน