ทูตพิเศษสหรัฐฯ แฉอิหร่านมี “ยูเรเนียม” สมรรถนะสูง เพียงพอสร้างระเบิดนิวเคลียร์ได้ถึง 11 ลูก

ทูตพิเศษของสหรัฐฯ แฉข้อมูล ระบุ “อิหร่าน” มี “ยูเรเนียม” เสริมสมรรถนะสูง จำนวน 460 กิโลกรัม เพียงพอที่จะผลิตระเบิดนิวเคลียร์ได้ถึง 11 ลูก

นายสตีฟ วิตคอฟฟ์ (Steve Witkoff) ทูตพิเศษของสหรัฐฯ เปิดเผยข้อมูลจากการเจรจากับอิหร่านเมื่อต้นปีที่ผ่านมาว่า คณะผู้เจรจาระดับสูงของอิหร่านได้โอ้อวดข้อมูล โดยเจ้าตัวให้สัมภาษณ์ผ่านรายการของสถานีโทรทัศน์ฟ็อกซ์นิวส์ว่า “ในการประชุมครั้งแรกนั้น ผู้เจรจาของอิหร่านทั้งสองคนบอกกับเราตรงๆ โดยไม่มีความละอายเลยว่า พวกเขาครอบครองยูเรเนียมเสริมสมรรถนะที่ระดับ 60% จำนวน 460 กิโลกรัม และพวกเขารับรู้ดีว่าปริมาณดังกล่าวสามารถนำไปสร้างระเบิดนิวเคลียร์ได้ถึง 11 ลูก”

วิตคอฟฟ์ ระบุว่าผู้เจรจาของอิหร่านแสดงอาการภาคภูมิใจที่สามารถหลบเลี่ยงการตรวจสอบทุกรูปแบบจนสามารถสะสมยูเรเนียได้มากขนาดนี้ นอกจากนี้ยังอ้างว่าการเสริมสมรรถนะเชื้อเพลิงนิวเคลียร์เป็น "สิทธิอันชอบธรรมที่ไม่อาจพรากได้" ของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม วิตคอฟฟ์เล่าว่าเขาได้ตอกกลับไปอย่างรุนแรงว่า "ประธานาธิบดีทรัมป์ก็รู้สึกว่าเรามีสิทธิอันชอบธรรมที่ไม่อาจพรากได้ที่จะสั่งหยุดพวกคุณให้อยู่กับที่เช่นกัน"



วิตคอฟฟ์ยังเล่าถึงนาทีนั้นว่าเขากับ จาเร็ด คุชเนอร์ ลูกเขยของประธานาธิบดีทรัมป์ ถึงกับมองหน้ากันด้วยความงุนงงและอุทานว่า "คราวนี้เราเจอศึกหนักเข้าให้แล้ว"

ทูตพิเศษสหรัฐฯ ย้ำว่าคลังยูเรเนียมที่อิหร่านสะสมไว้นั้นสามารถยกระดับเป็นอาวุธได้ภายในเวลาเพียง 7 ถึง 10 วัน อย่างไรก็ตาม กองทัพสหรัฐฯ ได้ทำลายโรงงานนิวเคลียร์ของอิหร่านไปจนสิ้นซากเมื่อปีที่ผ่านมา ซึ่งหมายความว่าอิหร่านไม่ควรจะมีโครงสร้างพื้นฐานในการเปลี่ยนยูเรเนียมให้เป็นระเบิดได้ในขณะนี้

ทั้งนี้ ประธานาธิบดีทรัมป์ได้ส่งนายวิตคอฟฟ์และคุชเนอร์ได้เจรจาเพื่อบรรลุข้อตกลงที่อิหร่านจะต้องยินยอมในเงื่อนไข 4 ข้อหลักคือ ยุติโครงการขีปนาวุธ, หยุดสนับสนุนกองกำลังตัวแทนต่างๆ ในภูมิภาค, ยุบกองทัพเรือเพื่อเปิดทางให้เกิดเสรีภาพในการเดินเรือ, และยุติการเสริมสมรรถนะนิวเคลียร์

วิตคอฟฟ์กล่าวว่า พวกเขาไปเจรจาและพยายามทำข้อตกลงที่เป็นธรรม แต่มันชัดเจนว่ามันเป็นไปไม่ได้ ซึ่งพวกเขารู้ผลตั้งแต่จบการประชุมครั้งที่สอง แต่ก็ยังกลับไปประชุมครั้งที่สามเพื่อพยายามเป็นครั้งสุดท้าย

เขาทิ้งท้ายว่า ฝ่ายอิหร่านต้องการให้เขารายงานผลการเจรจาในเชิงบวกต่อสาธารณะ แต่ความจริงที่เกิดขึ้นคือ "การประชุมครั้งนั้นไม่มีอะไรที่เป็นบวกเลยแม้แต่น้อย"