ครอบครัวดีใจปนน้ำตา รู้ข่าวยึดเนิน 350 ได้ เฝ้ารอรับร่าง “จ่าเริง” ทหารกล้ากลับบ้าน

ครอบครัว “จ่าเริง” วีรบุรุษพลีชีพจากเหตุปะทะกับทหารเขมร ดีใจปนน้ำตาหลังได้รับการยืนยันว่าพบร่างของจ่าเริงแล้วเตรียมส่งกลับบ้าน ฝากขอบคุณทหารไทยที่ทำได้สำเร็จคือยึดเนิน 350 ได้ เฝ้ารอรับร่างทหารกล้ากลับบ้านได้

วันที่ 20 ธ.ค.68 กลังจากครอบครัวของจ่าสิบเอกสำเริง หรือ จ่าเริง คลังประโคน อายุ 38 ปี ชาว อ.ประโคนชัย จ.บุรีรัมย์ ทหารสังกัด ร.23 พัน. 3 ที่เสียชีวิตจากการปะทะพร้อมกับพลทหารภานุพัฒน์ เสาร์สา สังกัด ร.23/3 ในวันที่ 16 ธ.ค.บริเวณเนิน 350 ใกล้กับปราสาทตาควาย ต.พนมดงรัก จ.สุรินทร์

ได้เฝ้ารอรับร่างของจ่าเริง เพื่อมาทำบุญตามประเพณีที่บ้านเกิด แต่ไร้วี่แววเพราะยังมีการปะทะกันอย่างหนักบนเนิน 350 ทำให้ไม่สามารถนำร่างของทหารกล้าทั้งสองลงมาจากเนินได้

ในเวลาต่อมาพลโท อดุลย์ บุญธรรมเจริญ อดีต รมช.กลาโหม ได้เดินทางมาให้กำลังใจครอบครัวจ่าเริง โดยได้ย้ำในเชิงปลอบใจว่าขอให้ปฏิหาริย์มีจริงคือจ่าเริง อาจยังมีชีวิตอยู่

จนกระทั่งครอบครัวจ่าเริง เริ่มทำใจได้เรื่องการรอเวลาเอาร่างออกจากเนิน 350 และหันไปให้กำลังใจทหารให้ยึดเนิน 350 ให้ได้โดยเร็ว ส่วนร่างของจ่าเริงจะได้ตอนไหนครอบครัวไม่ติดใจแล้ว

ล่าสุด เพจ Army Military Force ได้โพสต์ข้อความวเมื่อเวลา 11.30 น. ข้อความว่า “ด่วน เวลา 11.30 น.ทหารไทยเข้ายึดคืนเนิน 350 ได้สำเร็จแล้ว เตรียมสถาปนาพื้นที่ ขณะนี้กำลังเคลื่อนย้ายร่าสงสองทหารกล้าลงจากเนิน”

ข้อความดังกล่าวซึ่งมาจากแหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือได้ ครอบครัวของจ่าเริงต่างดีใจ เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่รู้ชะตากรรมว่าร่างจ่าเริงจะถูกทหารเขมรทำลายไปหรือไม่ เพราะทหารเขมรไม่มีจิตสำนึกเหมือนทหารไทย

ในเวลาต่อมานายปิยะ ปิจนำ ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ ได้เดินทางไปเยี่ยมครอบครัวของจ่าเริง พร้อมยืนยันอย่างเป็นทางการว่า ร่างของจ่าเริงได้ถูกนำลงมาจากเนิน 350 แล้ว มีกำหนดจะส่งศพมาที่วัดในวันพรุ่งนี้ (21 ธ.ค.)

ทำให้นางอุ่น อายุ 79 ปี แม่ของ จ.ส.อ.สำเริง และครอบครัวหลังทราบข่าวและได้รับการยืนยันจากทหาร ต่างโอบกอดกันด้วยความดีใจที่ปะปนไปด้วยความเจ็บปวด เพราะก่อนหน้านี้ทั้งลุ้นให้เกิดปาฎิหาริย์ว่ายังรอดชีวิต ทั้งต้องรอร่างที่ไม่สามารถนำออกจากสนามรบได้

นางสาวชงโค อายุ 48 ปี พี่สาวของจ่าเริงกล่าวว่า ได้รับแจ้งทางโทรศัพท์ว่าได้พบร่างของน้องชายกับพลทหารที่รบด้วยกันและได้นำร่างลงมาจากเนินแล้ว ยอมรับว่าพูดอะไรไม่ออกจากวันนั้นจนถึงวันนี้ที่เราเฝ้ารอก็มาถึง

ต้องขอขอบคุณทุกหน่วยงาน ขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกนายที่ปฏิบัติภารกิจนี้ได้สำเร็จตามที่น้องชายได้ตั้งปฎิภาณเอาไว้ ว่าจะต้องยึดเนิน 350 ให้ได้ เพราะน้องชายต้องการตรงนี้มาก

ถือว่าเป็นความสำเร็จพร้อมกับนำร่างของน้องกลับมาได้ เมื่อย้อนหลังทำไมน้องชายถึงไม่ยอมมาสักที คิดว่ารอให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่ได้เสร็จสิ้นแล้วน้องถึงได้ยอมลงมา ซึ่งมันตรงกับที่น้องตั้งใจเอาไว้