ยายหอบหลาน 4 ชีวิตเร่ร่อน ห้องเช่าไล่หลังไม่มีเงินจ่าย ซ้ำโดนขนของทิ้งไม่เหลือแม้แต่ชุดนักเรียน

ยายวัย 70 กระเตงหลาน 4 คน โดนไล่ออกจากห้องเช่า ซ้ำเจ้าของห้องเอาของในห้องไปทิ้งหมด แม้แต่ชุดนักเรียนก็ไม่ให้เอาออกมา อาศัยนอนตามข้างทาง สุดเสียใจหลานอยากเรียนต่อ แต่ไม่มีเงินส่งเรียน วอนหน่วยงานช่วยเหลือ

วันที่ 27 พ.ค.67 เมื่อเวลา 17.00 น.ผู้สื่อข่าวเดินทางไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งย่านบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี หลังมีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งโพสข้อความพร้อมรูปยายและหลานอีก 4 คน โดยระบุข้อความขอความช่วยเหลือ "เปิดเทอมเด็กไม่มีอุปกรณ์ไปเรียน ตอนนี้ไม่มีที่อยู่เลยมาอาศัยหน้าบ้านเรา อยากได้ข้าวสารอาหารแห้งให้แก ถ้าใครพอจะมีแบ่งปันหรือที่วัดไหนพอจะมีให้แกไปขอ...กราบขอบคุณคะ" หลังจากนั้นก็ได้ลบโพสดังกล่าวออกไป

ต่อมาเมื่อเวลา 20.00 น.ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ไปยังบ้านหลังดังกล่าว พบ น.ส.ฉวี ภู่กรร อายุ 70 ปี หรือยายฉวี, พร้อมหลาน น้องเก้า อายุ 13 ปี, น้องอาร์ม อายุ 14 ปี, น้องเอิร์น อายุ 13 ปี และ น้องใหม่ อายุ 8 ขวบ โดยทั้ง 4 คน เป็นหลานแท้ ๆ ของยายฉวีทั้งหมด

ยาย ฉวี เล่าว่า เมื่อช่วงกลางเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา เป็นช่วงที่โรงเรียนปิดเทอม ตนถูกไล่ออกจากห้องเช่าแถววัดบางไผ่ เนื่องจากไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้องและได้ค้างค่าเช่ามา 2 เดือน แต่เจ้าของห้องเช่าไม่ยอมให้ตนเอาของในห้องออกมา บอกว่าถ้าจะเอาของต้องหาเงินมาจ่ายค่าเช่าที่ค้างอยู่ก่อน ตนไม่มีเงินเพราะไม่ได้ทำงานจึงไม่รู้จะไปหาเงินที่ไหนมาให้ เพราะที่ผ่านมาแฟนของตนซึ่งเป็นตาของหลาน ๆ จะเป็นคนทำงานหาเงินมาเลี้ยงดูคนในครอบครัว จนกระทั่งเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา ตาได้เสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก ครอบครัวจึงไม่มีเงินตนและหลานทั้ง 4 คน

จึงได้พากันเดินออกมาจากห้องเช่า มาถึงที่หมู่บ้านแห่งนี้และได้มาอาศัยนอนตรงจุดรับบริจาคสิ่งของในหมู่บ้าน และตามสนามกีฬาของหมู่บ้านบ้าง แต่ต้องแอบนอนไม่ให้ใครเห็นเพราะจะมีคนคอยมาไล่ ส่วนอาหารการกินนั้น ตนก็อาศัยเดินไปที่วัดเพื่อไปขอข้าวจากวัดประทังชีวิตไปก่อน ตนเคยให้หลานไปหยิบเสื้อผ้าที่เขาใส่ถุงเอามาบริจาค เนื่องจากตนและหลานๆไม่มีเสื้อผ้า แต่ก็ต้องโดนคนที่เฝ้าอยู่ไล่กลับมาทุกครั้ง

ตนและหลานอาศัยนอนตามที่สาธารณะต่าง ๆ ในหมู่บ้านประมาณ 3-4 วัน จนกระทั่งน้องอาร์มหลานของตนนึกขึ้นได้ว่าเคยทำงานกับพี่อ้อ จึงตัดสินใจโทรไปหาเพื่อขอความช่วยเหลือ พอเขาทราบเรื่องที่เราโดนไล่ออกมาและไม่มีเงินติดตัวเลย เขาจึงให้เราไปอาศัยอยู่ที่บ้านเขาก่อนชั่วคราว

ตอนนี้มาอยู่กับเขาได้เกือบ 2 เดือนแล้ว ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย อาศัยนอนบริเวณที่จอดรถหน้าบ้าน ซึ่งตอนแรกพี่อ้อบอกให้ตนและหลาน ๆ ไปนอนข้างในบ้าน แต่ตนเกรงใจจึงขอนอนตรงนี้แทน ตนและหลานไม่มีข้าวของอะไรติดตัวออกมาเลยแม้แต่เสื้อผ้า ผ้าจะปูนอนก็ไม่มี มีแค่หมอน 2 ใบ แบ่งกันหนุนและผ้าห่ม 2 ผืน ที่พี่อ้อให้มา ส่วนเรื่องอาหารการกินพี่อ้อดูแลอย่างดีไม่เคยให้อด แต่เนื่องจากตอนนี้ทางครอบครัวเขาก็ประสบปัญหาเรื่องเงินเหมือนกัน จึงช่วยเหลืออะไรไม่ได้มาก แค่ให้ที่ซุกหัวนอนก็เป็นบุญของตนกับหลาน ๆ แล้ว

ยาย ฉวี เล่าอีกว่า เมื่อช่วงต้นเดือน เม.ษ.ที่ผ่านมา ตนได้กลับไปที่ห้องเช่าเพื่อจะขอเจ้าของห้องเข้าไปเก็บข้าวของของหลาน ๆ โดยเฉพาะอุปกรณ์การเรียนของน้องใหม่ ทั้งชุดนักเรียน กระเป๋า รองเท้า แม้แต่เอกสารสำคัญต่าง ๆ เพื่อเวลาเปิดเทอมน้องจะได้มีไปโรงเรียน แต่พอไปถึงทางเจ้าของห้องก็บอกว่าทิ้งของไปหมดแล้ว และให้คนอื่นย้ายเข้ามาอยู่แล้ว

ตนได้ยินก็เสียใจมากเพราะในห้องมีของหลายอย่างทั้ง ตู้เย็น พัดลม หม้อหุงข้าว เสื้อผ้าของเด็ก ๆ เอกสารต่าง ๆ ชุดนักเรียน ไม่เหลืออะไรเลย

ตอนนี้ตนเป็นห่วงอนาคตของน้องใหม่หลานคนเล็กสุดอายุแค่ 8 ขวบ เพราะเขาชอบไปโรงเรียนมาก เรียนเก่งด้วย ตอนนี้กำลังจะขึ้น ป.3 แล้ว แต่เทอมนี้เขาคงไม่ได้ไปแล้วเพราะตนไม่มีเงินจ่ายค่าเรียนและไม่มีเงินซื้อชุดนักเรียน รวมไปถึงพวกอุปกรณ์การเรียนต่าง ๆ ทั้งกระเป๋านักเรียน รองเท้านักเรียน

ตนถามหลานทุกวันว่าอยากไปเรียนไหม เสียใจที่ตนไม่สามารถส่งหลานเรียนต่อได้ ซึ่งน้องเอิร์นก็เรียนจบแค่อนุบาล 3 แล้วไม่ได้เรียนต่ออีกเลยเพราะมีไม่เงินจนอายุ 13 ปี ทุกวันนี้น้องเอิร์นก็อยากไปเรียน ตอนตายังอยู่เคยให้เขาไปเรียนต่อ ป.1 แต่ด้วยรูปร่างของเขาที่สูงกว่าเพื่อน ทำให้โดนเพื่อนที่โรงเรียนล้อ เขาเลยหยุดเรียนไปช่วงหนึ่ง

ตอนนี้มีกำลังใจอยากกลับไปเรียนแต่ไม่มีโอกาส ส่วนหลานผู้ชายอีก 2 คนนั้น น้องเก้าเรียนจบ ป.6 แล้ว อยากเรียนต่อแต่ถ้าไม่มีโอกาสก็อยากทำงานหาเงินมาช่วยเหลือยายและน้อง ๆ ส่วนน้องอาร์ม เรียนจบ ป.3 ไม่อยากเรียนต่อแล้ว ตอนนี้อยากทำงานหาเงินเพื่อส่งให้น้อง ๆ ได้เรียนต่อ

หลานทั้งหมดเป็นหลานแท้ ๆ ของยาย แต่พ่อและแม่เขาเอามาฝากตนเลี้ยงตั้งแต่คลอดออกมาและก็ไม่เคยกลับมาดูแลหรือส่งเงินค่าเลี้ยงดูมาเลยซักบาท เคยมีลูกสาวโทรมาหาและบอกว่าจะโอนเงินมาให้ สุดท้ายก็เงียบหายไปแถมบล็อคเบอร์ตนหรือเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว ตอนนี้ไม่สามารถติดต่อพ่อแม่ของหลาน ๆ ได้เลย

ยาย ฉวี ตัดพ้อว่าตนมีลูก 5 คน ทั้ง 5 คน ตนเลี้ยงดูไม่เคยให้น้อยหน้าใคร พอตอนนี้ทั้ง 5 คน กลับไม่เคยดูแลหรือส่งเสียยายเลย มีแต่ตาที่ทำงานหาเงินเลี้ยงดูตนและหลาน ๆ ลูก ๆ หายหน้าหายตากันไปหมด มีแต่เอาหลานมาฝากให้ดูแล

ตอนนี้ตนคิดถึงแต่อนาคตของหลานไม่รู้ว่าจะดูแลได้ถึงไหน เพราะตนก็ป่วยมีโรคประจำตัวหลายอย่าง ทั้ง โรคหัวใจ เบาหวาน ความดัน เส้นเลือดตีบ โรคกระดูก ฯลฯ ทุกวันต้องกินยาหลายอย่าง กลัวว่าวันนึงตนตายไปหลาน ๆ จะอยู่อย่างไง อยากวอนขอความช่วยเหลือจากใครก็ได้ หน่วยงานไหนก็ได้ให้หลานตนได้เรียนโดยเฉพาะน้องใหม่ หลานคนเล็กสุดเพราะเขายังเล็กไม่รู้เรื่องอะไร ตอนนี้หลาน ๆ ทุกคนช่วยงานพี่อ้อหมดทั้ง ซ่อมหลังคา เก็บกวาดบ้าน หรือนั่งรถออกไปซื้อขนุนมาขายทางออนไลน์

ต่อมาผู้สื่อข่าวพยายามจะขอสัมภาษณ์พี่อ้อ ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านหลังดังกล่าวและเป็นผู้ช่วยเหลือให้ที่อยู่และดูแลเรื่องอาหารการกินของยายและหลานอีก 4 คน แต่เนื่องจากพี่อ้อไม่สะดวกจึงไม่อนุญาตให้สัมภาษณ์เพียงแต่ให้ข้อมูลว่า ตนเป็นคนโพสต์ภาพของยายหลานลงโซเชียลเพื่อขอความช่วยเหลือ 

เนื่องจากที่บ้านหลังนี้ตนอยู่กับแฟนหนุ่ม และเพิ่งจะย้ายมาอยู่ได้ไม่นาน โดยลูกเป็นคนจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าให้ 2 เดือน โดยจ่ายค่าเช่าเดือนละ 4,000 บาท แต่ตอนนี้แฟนเพิ่งออกจากงาน และตนก็ไม่ได้ทำงานอะไร ตนอาศัยใช้เงินที่พอมีเก็บอยู่บ้างไปซื้อขนุนมาแพ็กขายทางออนไลน์ผ่านเฟซบุ๊ก โดยมีหลาน ๆ ของยายเป็นผู้ช่วย

ตนเกรงว่าต่อไปหากตนและแฟนยังไม่มีงานทำ ก็กลัวว่าจะไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าบ้าน ตอนนี้สามารถอยู่ไปได้อีก 2 เดือนหากไม่ได้จ่ายค่าเช่า เพราะลูกจ่ายล่วงหน้าไว้ให้แล้ว 2 เดือน ตอนที่ลงโพสต์ ตนขอแค่ข้าวสารอาหารแห้งเท่านั้น ไม่รับเงินบริจาคใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะกลัวจะมีปัญหา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างตนจึงลบโพสต์นั้นออก