สาวแฉ โรงงานเฉาก๊วยสุดยี้ ทั้งสกปรก ทั้งเอาเปรียบลูกจ้าง ทนไม่ไหว ทำได้แค่ 3 วัน กลับบ้านดีกว่า

เปิดใจสาวเชียงใหม่วัย 27 ปีอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังเลิกกับแฟน สมัครงานโรงงานเฉาก๊วยสุดยี้ สุดท้ายฝันพังทลายไม่เป็นอย่างที่โฆษณาไว้ ทำงานได้ 3 วันรับสภาพไม่ไหว หนีออกมาได้ นำภาพมาโพสต์เตือนภัย หวั่นคนอื่นตกเป็นเหยื่อ ทั้งเรื่องของการค้าแรงงาน และเรื่องของสุขอนามัยของโรงงานเฉาก๊วยแห่งนี้

กรณีที่มีอดีตพนักงานสาวรายหนึ่ง ได้มีการเขียนข้อความและโพสต์เตือนภัยการหางานออนไลน์ในกลุ่มพวกเราคือผู้บริโภค พร้อมภาพเกี่ยวกับโรงงานเฉาก๊วยแห่งหนึ่งย่านพระราม 2 กรุงเทพมหานคร พร้อมเขียนข้อความบรรยายและมีรูปภาพสภาพแวดล้อมของโรงงานเฉาก๊วย ที่มีสภาพทรุดโทรม ไม่ได้มาตรฐาน พร้อมเล่าถึงการทำงานตลอด 17 ชั่วโมง แลกค่าจ้าง 300 บาทต่อวันและนายจ้างให้เบิกเพียงวันละ 150 บาทเท่านั้น ทำงานได้ 3 วันรับสภาพไม่ได้ จึงได้ลาออกกลับบ้านเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ หลังกระทู้นี้ถึงโพสต์ออกไปจนกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ และเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตรวจสอบ

ล่าสุดวันนี้ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่พูดคุยกับนางสาวบี (นามสมมุติ) อายุ 27 ปี ชาวจังหวัดเชียงใหม่ เธอได้เล่าว่า มีเจ้าของโรงงานดังกล่าวได้ทักมาชวนทางเฟซบุ๊กทำให้เธอตัดสินใจรวบรวมเงินที่เหลืออยู่ 1,200 บาท เดินทางไปสมัครงานเพื่อเริ่มต้นใหม่ที่กรุงเทพมหานคร หลังเลิกรากับแฟนหนุ่ม แต่พอไปถึงที่โรงงาน ตอนแรกเจ้าของโรงงานบอกว่า ให้เธอไปขายเฉาก๊วยรถพ่วงที่ตลาดนัด แต่พอไปถึงที่โรงงานแล้วฝ่ายภรรยาของเจ้าของโรงงานบอกว่าตัวเธอเองขายของไม่ได้หรอก หน้าตาแบบนี้ให้อยู่หลังบ้านดีกว่า โดยให้มีหน้าที่ผลิตเฉาก๊วย ทำทุกอย่างตั้งแต่ผสม กรอง ตั้งหม้อ ทำน้ำ ตักเฉาก๊วย เรียกได้ว่าทำทุกขั้นตอนการผลิต

ทำให้เธอเริ่มรู้สึกไม่ไหว เพราะทางนายจ้างให้เธอทำงานตั้งแต่ 7 โมงเช้า ไปจนถึง4-5 ทุ่ม ซึ่งเธอมองว่าเป็นเวลาที่ยาวนานมากและพักทานอาหารไม่แน่นอน

โดยตอนแรกที่เธอเห็นโรงงานนี้ประกาศโพสต์หางานนั้น ตกลงให้ค่าจ้างพนักงานวันละ 350 บาท แต่ความจริงแล้วให้พนักงานเบิกวันละ150 บาทต่อวัน แล้วหักไว้จ่ายสิ้นเดือน แต่ว่ามีเพื่อนที่ทำงานที่นั้นมาบอกว่าสุดท้ายก็ได้เงินไม่ครบบ้าง

โดยที่โรงงานจะมีผู้ชายเยอะกว่าผู้หญิงประมาณ 10 คน โดยลักษณะเป็นทั้งโรงงานและที่พักในที่เดียวกัน แบ่งเป็นล็อกแคบๆมีกล่องโฟมเรียงราย มีพื้นที่ให้พอนอนได้และแยกชั้นชายหญิง ที่นอนนั้นเป็นห้องนอนรวมกัน ไม่มีมุ้ง ต้องนอนแบกับพื้นที่มีทั้งขยะและข้าวของเต็มพื้นที่ ซึ่งไม่สะดวกสบาย ส่วนพื้นที่พักของผู้ชายก็สกปรกมาก แม้แต่ปัสสาวะยังใช้วิธีปัสสาวะใส่ขวดทิ้งไว้ที่บันได

ส่วนพื้นที่ที่เป็นเหมือนโรงงานผลิตเฉาก๊วยที่เธอทำ ตอนแรกก็มีคนมาสอนงานให้ทำตามขั้นตอนต่างๆ แต่สภาพภายในสถานที่นั้นสกปรก ไม่ถูกสุขอนามัย แม้แต่ตู้แช่ตู้เก็บเฉาก๊วยเองก็ยังสกปรก พื้นห้องผนังไม่สะอาด แม้หลังจากที่เธอออกมาแล้วยังมีพี่ที่กำลังจะลาออกมาเหมือนกับตน ได้ถ่ายภาพล่าสุดไว้ก็ยังคงสกปรก ไม่ถูกสุขอนามัยเช่นเดิม ทำให้วันที่ 3 ที่อยู่ในโรงงานแห่งนี้ เธอทนไม่ไหวจึงไปขอลาออก ตอนแรกนายจ้างก็ต่อว่าเธอ แต่หลังจากมีคนงานใหม่มาสมัคร นายจ้างก็ไล่เธอออกทันที

รวม 3 วันเธอทำงานได้เงินทั้งหมด 300 บาท ก่อนจะโทรขอความช่วยเหลือคนทางบ้านให้ช่วยส่งเงินไปให้ และซื้อตั๋วรถเดินทางกลับเชียงใหม่ทันที ตอนนี้กลับมาอยู่ที่บ้านใน จ.เชียงใหม่แล้วเพื่อตั้งหลักในการหางานและวางแผนชีวิตใหม่

หลังกลับมาถึงบ้าน เธอจึงนำเรื่องนี้ออกมาโพสต์เตือนภัยและไม่ต้องการให้ใครถูกหลอกตกเป็นเหยื่อเหมือนตนอีก นอกจากนี้ยังต้องการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าไปตรวจสอบโรงงานเฉาก๊วยแห่งนี้ด้วย เพราะสงสารผู้บริโภคที่ต้องมากินเฉาก๊วยที่ทำแบบไม่ถูกสุขอนามัย แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกหวั่นใจกรณีที่ตนเองได้ออกมาเปิดเผยเรื่องนี้ กลัวว่าจะถูกฟ้องร้องทางกฎหมายจากทางคู่กรณีเจ้าของโรงงาน อีกทั้งตนเองฐานะยากจนกลับมาก็ยังต้องหางานใหม่ ไม่ค่อยมีความรู้ทางด้านกฎหมายอาจจะถูกดำเนินคดีได้ จึงอยากให้ผู้ที่เกี่ยวข้องมาช่วยเหลือดูแลในเรื่องดังกล่าวด้วย