เปาบุ้นจิ้น ตอน อภินิหารผ้ายันต์กินเลือด

เที่ยงคืนกว่าแล้ว ที่ศาลานอกเมือง ท่านเปาและคนของศาลไคฟงมารอใครกันอยู่ ห่างจากที่นัดหมายไปไม่ไกลนัก หนึ่งหลวงจีนเฒ่ากับหนึ่ง เณรน้อยกำลังถูกรุมล้อมโดยคนกลุ่มหนึ่ง ที่แท้คนกลุ่มนี้ต้องการผ้ายันต์ผืนหนึ่งที่อยู่กับหลวงจีนหลวงจีนเห็นท่าไม่ได้การจึงมอบผ้ายันต์ให้เณรน้อยแล้วเหวี่ยงเณรน้อยพ้นจากวงล้อม พร้อมสั่งให้รีบนำ ผ้ายันต์นั้นไปให้ท่านเปาที่กำลังรออยู่ที่ศาลานอกเมือง เสียงการต่อสู้ดังไปถึงศาลา ท่านเปาเห็นท่าไม่ได้การ สั่งให้จั่นเจามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ที่แท้หลวงจีนนี้คือ ไต้ซือเหลี่ยวคงแห่งวัดเส้าหลิน คนกลุ่มนี้ต้องการผ้ายันต์จึงพากันกรีดเลือดตัวเองเพื่อล่อผ้ายันต์ออกมา ผ้ายันต์พอได้กลิ่นเลือดก็พุ่งออกมาจากอกเสื้อของหลวงจีนน้อยทันที ผ้ายันต์พุ่งเข้าหาเหยื่อตามกลิ่นเลือด พอคลุมร่างใครก็จะดูดเลือดจากคนๆนั้นจนแห้งผาก ไต้ซือเหลี่ยวคง พยายามใช้เลือดตัวเองสกัดฤทธิ์ของผ้ายันต์ ผ้ายันต์หมดฤทธิ์ แค่ชั่วคราวแต่ก็ต้องแลกด้วยชีวิตของไต้ซือ เณรน้อยคนนี้ชื่อเฉินอิง อาจารย์สั่งเสียว่าต่อไปเมื่อไม่มีอาจารย์แล้วเจ้าต้องเข้มแข็งนะ นำผ้ายันต์โลหิตนี้ไปให้ท่านเปาให้ได้ จั่นเจาเองด้วยความที่พยายามเข้าแย่งชิงผ้ายันต์เช่นกันจึงถูกฤทธิ์ของผ้ายันต์กระแทกตกลงมาบาดเจ็บ ก่อนที่เขาจะหมดสติไปนั้น ได้เห็นเลือนรางถึงหญิงสาวข้อมือผูกหยกชิ้นหนึ่งป้อนยาช่วยชีวิตเขาไว้ หญิงผู้นี้ปิด หน้าดังนั้นเขาจึงจดจำนางได้จากหยกที่ข้อมือ เณรน้อยเฉินอิง นำผ้ายันต์มามอบให้ท่านเปา ที่บ้านเหลียนคุณเจ้าสำนักคุ้มภัย ห้าวหยุนลูกชายคนเล็กของเขาป่วยเป็นโรคประหลาดคุ้มดีคุ้มร้าย ควบคุมตัวเองไม่ได้ บางครั้งก็พยายามเอาของมีคมทำร้ายตัวเอง หลายๆครั้งผู้เป็นพ่อต้องจับมัดไว้ ซึ่งโรคของห้าวหยุนต้องใช้ผ้ายันต์โลหิตรักษา เหลียนคุณมีลูกสาวคนโตที่เป็นลูกบุญธรรม ที่เก็บนางมาเลี้ยงตั้งแต่ 10 กว่าขวบนามว่าไฉ่หยุน ท่านเปาปรึกษากับกงซุนถึงเรื่องของผ้ายันต์ ด้วยผ้ายันต์นี้ เมื่อฆ่าคนนึง(ดูดเลือด)ก็จะสามารถช่วยอีกคนได้ วิธีที่จะกำราบฤทธิ์ของผ้ายันต์อย่างถาวร ต้องใช้เลือดของผู้มีคุณธรรมเท่านั้น ซึ่งก็คือท่านเปานั่นเอง เหลียนคุณมาขอยืมผ้ายันต์จากท่านเปาเพื่อไปรักษาลูกชาย ไฉ่หยุนลอบเข้าจวนท่านเปา ข่มขู่ให้เณรน้อยบอกที่ซ่อนของผ้ายันต์ นางค้นหาผ้ายันต์ไม่เจอ ทหารคนนี้ผ่านมา นางจึงเชือดคอเพื่อเอาเลือดล่อให้ผ้ายันต์ปรากฏตัว ทุกคนได้ยินเสียงเอะอะ จึงวิ่งออกมา จั่นเจาประมือกับนางแล้วแย่งผ้ายันต์คืนมาได้จั่นเจาเก็บหยกที่ไฉ่หยุนทำตกในที่เกิดเหตุได้ ทดลองเอาผ้ายันต์รักษาห้าวหยุนโดยคลุมร่างไว้ แต่ไม่มีปฏิกิริยาแต่อย่างใด ไฉ่หยุนจึงเสนอว่าให้ ขอยืมผ้ายันต์ไว้ 49 วัน เพื่อรักษาต่อเนื่องไฉ่หยุนต้องการจะถ่วงเวลาไว้ การปะทะกันอีกครั้งระหว่างจั่นเจากับไฉ่หยุน ซึ่งพระเอกของเราก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันว่าสาวลึกลับผู้คอยจะชิงผ้ายันต์นี้ จะเป็นคนๆเดียวกับเหลียงไฉ่หยุน แต่ก็ยังไม่มีหลักฐาน ไฉ่หยุนมาชิงอัฐฐิของไต้ซือเหลี่ยวคง แล้วข่มขู่เณรน้อยให้ไปพบที่บ้านร้างพรุ่งนี้หากมิฉะนั้นจะทำลายอัฐฐินี้ เฉินอิงมาพบที่บ้านร้างตามนัด ซึ่งไฉ่หยุนก็พยามเค้นหาวิธี ที่จะใช้ผ้ายันต์รักษาคน แต่เฉินอิงบอกไม่รู้ เพราะไต้ซือก็ไม่ได้บอกไว้ แต่คุยไปคุยมาทำให้ไฉ่หยุนได้รู้ว่าไต้ซือคือคนที่ฆ่าพ่อนาง และเหลียงคุณก็คือคนที่แม่นางทิ้งนางและพ่อหนีตามไป ไฉ่หยุนกลับมาสืบความจริงที่บ้าน และได้พบกับห้องลับที่ เหลียงคุณทำไว้เพื่อตั้งบูชาป้ายวิญญาณของแม่นาง นางแค้นใจยิ่งนัก จึงปัดป้ายนั้นลงเสีย พร้อมด่าว่าแม่ ว่าหญิงแพศยาหนีตามชู้อย่างหล่อนหน่ะ ไม่สมควรได้รับการเซ่นไหว้ป้ายวิญญาณแบบนี้หรอก หมอที่มาตรวจอาการจั่นเจาบอกว่า ยาที่เขาถูกไม่ใช่ยาพิษ แต่เป็นยาชาและยาชาชนิดนี้ไม่มีวางขายตามท้องตลาด แต่เป็นยาชาที่ผลิตขึ้นเองในบ้านของเหลียงคุณเท่านั้น จั่นเจายิ่งสงสัยไฉ่หยุนขึ้นไปอีก นอกจากมีวรยุทธแล้ว ไฉ่หยุนยังเชี่ยวชาญเรื่องยาพิษ นางให้เณรน้อยกินยาพิษเพื่อจะได้กำกับเขาได้ตามที่ต้องการ ไฉ่หยุนเริ่มแผนแก้แค้นพ่อเลี้ยง ด้วยการฆ่าคนเอาเลือดเซ่นสังเวยผ้ายันต์เพื่อป้ายความผิดให้เหลียงคุน เพราะขณะนี้ผ้ายันต์อยู่ในบ้านเหลียงคุน ท่านเปาเชิญเหลียงคุนไปสอบถาม ผ้ายันต์อยู่กับท่าน แล้วมันออกไปฆ่าคนได้ยังไง ด้วยปัญญาของท่านเปา รู้ว่างานนี้มีคนหวังใส่ร้ายเหลียงคุนแน่เพราะถึงผ้ายันต์ได้กลิ่น เลือดแล้วตามกลิ่นเลือดไปฆ่าคนได้ แต่เมื่อฆ่าเสร็จแล้ว ไม่ควรกลับมาที่เดิมได้ เว้นแต่จะมีคนนำไปและนำกลับมา ไฉ่หยุนผิดหวัง ที่เปาบุ้นจิ้นปล่อยเหลียงคุนกลับมา ไฉ่หยุนวางแผนล่อจั่นเจามาติดกับ โดยพามาให้เจอกับ เณรน้อย จั่นเจาพบว่าเณรน้อยถูกพิษ จึงช่วยขับพิษให้ ขณะที่จั่นเจาใช้กำลังภายในขับพิษให้เณรน้อยอยู่นั้น ไฉ่หยุนลอบซัดก้อนหินไปที่เณรน้อย ทำให้พิษย้อนเข้าสู่ตัวจั่นเจาเอง จากนั้นก็เข้าแผนเป๊ะ นางแกล้งรักษาจั่นเจา แต่แท้ที่จริง แล้ววางยาซ้ำเพื่อให้จั่นเจาไม่มีเรี่ยวแรงไปไหนไม่ได้เพื่อที่จะได้ไปขัดขวางการดำเนินแผนการของนางไม่ได้ ช่วงจังหวะที่จั่นเจาสลบ และนางต้มยา แล้วหันหน้ามา เงาของเก้าอี้พาดผ่านครึ่งหน้าทำให้เณรน้อยจำได้ทันทีว่า นางคือนักฆ่าหญิงคนนั้น เหลียงคุนรู้ข่าวว่าหลินฉวนน้องชายพ่อไฉ่หยุนมาเมืองนี้ จึงให้คนมาสอบถามถึงวิธีใช้ผ้ายันต์ช่วยคน แต่เขาปฏิเสธที่จะให้คำตอบ เหลียงคุนเข้ามาที่ห้องลับ พบว่าป้ายวิญญาณภรรยาถูกปัด ตกลงมาหนำซ้ำผ้ายันต์ก็ยังหายไป ไฉ่หยุนเอาผ้ายันต์ออกไปฆ่าคนอีกครั้ง คราวนี้เป็นเถ้าแก่เว่ยคนสนิทของเหลียงคุน เหลียงคุนซึ่งกำลังออกตามหาลูกสาวด้วยความเป็นห่วง ได้ยินเสียงเถ้าแก่เว่ยร้อง จึงวิ่งมาดู ขณะนั้น จางหลง-เจ้าหู่ก็ติดตามรอยเขาอยู่ เหลียงคุนจึงตกเป็นผู้ต้องหาไป จับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ เจ้าปฏิเสธไม่ได้แน่ ไฉ่หยุนแอบดูผลงานตัวเองด้วยความสะใจเป็นอย่างยิ่ง คราวนี้ไม่รอดมีดประหารเปาบุ้นจิ้นแน่ ฝ่ายเณรน้อย พยายามปลุกให้จั่นเจารู้สึกตัว แต่ปลุกยังไงจั่นเจาก็ไม่ตื่น เณรน้อยจึงคิดหนีไปตามคนของศาลไคฟงมาช่วย แต่ก็ถูกไฉ่หยุนตามมาจับได้เสียก่อน ตอนแรกนางคิดจะฆ่าเณรน้อยซะ แต่กลับพบว่าที่แท้เขาคือน้องชายที่พลัดพรากไปของนางนั่นเอง เณรน้อยเศร้าที่แท้ข้าเป็นลูกโจรหรือนี่หนำซ้ำยังมีพี่สาวที่เป็นนางมารร้ายฆ่าคนอีก จั่นเจาฟื้นขึ้นมา พบซองยาพิษที่ไฉ่หยุนเอาผสมให้เขากินเขาจึงรู้ว่า นางนี่เองที่วางยา เหลียงคุนถูกนำตัวขึ้นศาล เขารู้ทั้งรู้ว่าเป็นฝีมือไฉ่หยุน แต่จะให้ซัดทอดนางนั้นย่อมทำไม่ได้ ด้วยเขารักนางเสมอลูกแท้ๆ จั่นเจาออกอุบาย แกล้งทำยาหก ให้ไฉ่หยุนไปซื้อมาต้มใหม่จากนั้นก็บอกให้เณรน้อยรีบไปแจ้งคนของศาลไคฟงให้มาช่วย เณรน้อยคิดหนัก ถ้าไปแจ้งพี่สาวก็ติดคุกซิ ไฉ่หยุนมาเยาะเย้ยเหลียงคุนถึงในคุก เหลียงคุนขอร้องว่าเขาตายไม่เป็นไร แต่ขอให้ไฉ่หยุนช่วยห้าวหยุนด้วยเพราะยังไงเขาก็เป็นน้องแท้ๆของนางแต่นางปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่น้องของนางเหลียงคุน ค้านว่ายังไงทั้งเจ้าและเขาต่างก็เป็นลูกแม่เดียวกันนางค้านว่าหญิงแพศยาอย่างนั้น ไม่ใช่แม่ของนางรวมทั้งโกหกเหลียงคุนว่าได้เผาผ้ายันต์ทิ้งไปแล้วไม่มีทางช่วยลูกชายเขาได้แน่นอน ทำให้เหลียงคุนเสียใจในความโหดเหี้ยมของไฉ่หยุนยิ่งนัก คนของศาลไคฟงสะกดรอยไฉ่หยุนเพื่อหาร่องรอย ของจั่นเจา แต่นางรู้ตัวเสียก่อน จึงพาน้องหลบหนี ทั้งสองตามมาพบและช่วยจั่นเจาถอนพิษในตัวออกไปได้ การประมือกันระหว่างจั่นเจากับไฉ่หยุน เมื่อเขาดึงผ้าที่ปิดหน้านางออก สีหน้าจั่นเจาจึงผิดหวังยิ่ง นักสิ่งที่เขาสงสัยไว้เป็นจริง นางกับนักฆ่าหญิงคือคนๆเดียวกัน ผ้ายันต์ที่ตัวไฉ่หยุนได้กลิ่นเลือดที่ข้อมือจั่นเจา ที่ถูกไฉ่หยุนฟัน จึงออกมาดูดเลือดจั่นเจา ไฉ่หยุนพยามช่วยจั่นเจาโดยกรีดข้อมือตัวเองเอาเลือดล่อ ผ้ายันต์ให้หันมาหาตัวนาง แต่กว่าผ้ายันต์จะยอมปล่อยจั่นเจาเพื่อไปดูดเลือดไฉ่หยุนมันก็ดูดเลือดเฮียแกซะจนซีดไปข้างนึง แต่ผ้ายันต์ทำอะไรไฉ่หยุนไม่ได้เพราะหยกที่ติดตัวนางคุ้ม ภัยอยู่ดังนั้นนางจึงรู้วิธีให้ผ้ายันต์ช่วยคนแล้ว คือต้องใช้หยกของนางควบคู่ด้วย แต่ก่อนจะช่วยคนนึง ก็ต้องดูดเลือดคนนึงก่อน นางจึงไปหาเหยื่อในเมืองให้ผ้ายันต์ดูดเลือดเมื่อผ้ายันต์อิ่มเลือดแล้ว นางก็กลับมาช่วยเขา จั่นเจาเองไม่ได้ยินดีกับการช่วยครั้งนี้เลยเพราะรู้ว่า ต้องแลกมาด้วยชีวิตอื่น จั่นเจาบอกกับนางว่าหากพบนางคราวหน้า เขาต้องจับนางแน่ ท่านเปาต่อว่าที่จั่นเจาปล่อยนางไป จั่นเจายอมรับว่า ตอนนี้ในใจเขาสับสนมากระหว่างหน้าที่กับเรื่องส่วนตัว ไฉ่หยุนมาพบหลินฉวนผู้เป็นอา หลินฉวนจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นางฟังว่าที่แท้พ่อนางต่างหากที่เป็นผู้ก่อเรื่องเป็นคนไปปล้นนางมาจากขบวนเจ้าสาว หลินฉวนเล่าให้ฟังถึงตอนที่พ่อนางบีบบังคับให้แม่นางฆ่าตัวตายเพื่อจะเอาผ้ายันต์ไปช่วยห้าวหยุน(ลูกชายที่เกิดกับเหลียงคุน)ไฉ่หยุนรู้สึกเสียใจยิ่งนัก ที่มารู้ความจริงว่าตัวเองเข้าใจพ่อเลี้ยงผิดมาตลอด ขึ้นศาล เหลียงคุนพยามรับผิดแทนลูกสาวแต่ไฉ่หยุนบอกไม่ต้องแล้ว นางรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว สุดท้ายนางยอมช่วยรักษาห้าวหยุนโดยใช้เลือดของนาง รวมทั้งใช้เลือดท่านเปาเพื่อทำลายฤทธิ์ของผ้ายันต์ด้วยเพื่อไม่ให้ไปดูดเลือดใครได้อีก สุดท้ายก็สิ้นใจตายในอ้อมกอดจั่นเจา